Pınar
@Chuckthehuman
96 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Kitabın tek iyi yanı sonuydu, bence güzel bağlayabilmiş. Ama sonuna kadar olan her şeyi okumak o kadar sıkıcıydı ki sanki yazar ters köşe kısma gelene kadar beni oyalıyor gibi hissettim.
Ayrıca ana karakter inanılmaz sinir bozucuydu. Bu kadar edilgen, kararsız bir karakter görmedim.
*spoiler*
Hadi hapishaneden adamı çıkarttın. Tamam. Öncelikle neden evde kalmasına izin veriyorsun biraz önlem alır insan. İkinci olarak gece şüpheli olaylar oluyor, sesler duydum diyorsun, araba anahtarlarının yeri değişmiş diyorsun, ama çiftlik evine gitmeyi kabul ediyorsun. Ki yazarın defalarca vurguladığına göre 10 yıl o ev hakkında kabuslar görüyorsun ve korkunç bir travma yaşıyorsun. Ama hapisten yeni çıkan adama itiraz edemiyorsun?? Bi de oğlunla gidiyorsun oraya???? Hadi gittin bir de birlikte ormana gitmelerine de hayır diyemiyorsun??? Gerçekten kesin bir hayır deme gücün yok mu? Olayları bağlayabilmesi güzeldi ama onun dışında her şey aptalcaydı, zayıf bir kitap.
Reklam
Bu kitaba bayılacağımı düşünerek başladım. Aslında ilk bölümlerde çok güzel gidiyordu, akıcıydı ve bende çok merak uyandırmıştı. Ancak yarısına yaklaşırken biraz kopmaya başladım ve kitap akmamaya başladı. Neden anlayamıyorum bazen karakterlere nerede, ne yapıyor, neden yapıyor kafamda canlandıramaz ve takip edemez oldum. Ana karakteri benimseyemedim çünkü bence hiçbir derinliği yok. Bazı cümleler çeviriden mi yazarın dilinden mi kaynaklı bilmiyorum bir tuhaf ve yarım yamalak geldi. Çok sıkıldığım ve katlanamaz hale geldiğim için yarım bıraktım.
Kesinlikle potansiyeli, sevebileceğiniz karakterleri ve dünyası olan bir kitap. Ancak ne yazık ki olay örgüsü çok tahmin edilebilir bir şekilde ilerliyor. O yüzden sıkıldığım çok fazla yer oldu. Yine de okuduğuma pişman değilim.
Her sayfada bana “Abla sen ne anlatıyorsun ya” dedirttiği için tebrik ediyorum yazarı. Yarısına kadar herhalde şimdi bir şeye benzeyecek diye okudum, hiçbir şeye benzemedi, zaten yarısına kadar okudum diye kendimi zorlayıp bitirdim. Hiçbir bütünlüğü olmayan, hiçbir şey anlatmayan bir kitap.
Hayatımda okuduğum en iyi kitap. Abartmıyorum. En sevdiğim kitap anlık olarak bu
O kadar güzel yazılmış ki oha böyle kitaplar da yazılabiliyor muymuş diye şaşırdım okurken. Bu kadar akıcı bir yazımı ilk defa görüyorum. Her şey yerli yerinde. Bu kitabı tarif etmek imkansız, bambaşka bir şey.
Reklam