Kitabı okurken içimde hep bir mavilik hissettim, maviyi hissetmek insanı bazen hüzünlendiriyor bazen de mutlu ediyor. Bir yanımız gece bir yanımız gündüz, insan sanırım mavinin tonlarından oluşuyor. Füruzanın mavinin melankolik ve hüzünlü tarafını seçtiğini düşünüyorum gündüz değil de gece mavisi biraz ıslak nemli ve kaygan. İçinde çokça deniz kokusu olan deniz yıldızlarının suyun dışına çıktığından habersiz hareket etmeleri..
Füruzanın kendisini tanımadan kitaplarını okumak eksik hissettirecektir size.. kitabın sonundaki yazı biraz yardımcı oluyor bu noktada. O benim için herşeye rağmen bir yazar, ve herşeye rağmen kadın bir yazar o sadece Füruzan.