Derya Güneş
@Cicekliperdee
49 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
... böylelikle zihin ve yürek ütopyalar uydurur : Bütün bu ütopyalar arasında en tuhafı da kendi kendimize verdiğimiz yorgunluğu attığımız, doğmuş olduğumuz bir evren ütopyasıdır; bütün yorgunluklarımızın kozmik yastığı olan bir evren...
Reklam
Zaman'ın cümlesinde, insanlar virgüller gibi yer alırlar; sense, onu durdurmak için, nokta olarak hareketsizleştin.
Hangi günahı işledin de doğdun? Hangi suçu işledin de varsın? Acın da kaderin gibi sebepsiz. Hakikaten acı çekmek, nedenselliği bahane göstermeden dertlerin istilasını kabul etmektir; çılgın tabiatın bir lütfu gibi, bir negatif mucize gibi...
Mutsuzluk bilinci, bir can çekişme aritmetiğinde ya da Devasızlık sicilinde boy göstermeyecek kadar vahim bir hastalıktır.
Tabiatta bütün varlıkların kendi yerleri varken, insan, metafizik olarak başıboş dolaşan , Hayat'ın içinde kaybolmuş, Yaratılış içinde tuhaf kaçan bir yaratık olmayı sürdürmektedir.
Reklam