Benim adım Hamza, anne. Modern vahşilerin mızrakları göğsümde. Modern vahşiler ciğerimi söküyor anne. Hedefteyim, isabet alıyorum. Kendim olamıyorum; nasıl anlatayım sana bilmem ki... Kendi kelimelerimle yaşamak istediğimi sana nasıl anlatayım?
"Derdim o değil: Herkesin cemaati-tarikati yine kendinin olsun; herkes Allah'a yine kendi bildiği yoldan gitsin: eyvallah: bu rahmettir. Fakat cemaatler üstü bir kardeşlik bilinci şart değil mi?"