- Sizde Kürtlük var mı amca ?
Şerifey'di soran. Güldü Doktor
-Yok dedi nereden çıktı?
-Bizim Kürtlerde de söyleyenler oldu. Çok yakınlık gösteriyorsunuz Kürtlere !
-Acı çektirilen bir halka nasıl uzak dururum kızım! Komünistim ben,Türk'üm ama insanım önce! Ermenilere,Süryanilere,Alevilere de yakınlık duyuyorum. Biliyorum ki, onlara acı çektirenler,Türk'de içinde, herkese çektiriyorlar. Onlar kurtulmazsa bize de kurtuluş yok.
Yazarlık aramaktı; nasıl bulduğunu yazmak da güzeldi, nasıl bulamadığını yazmak da!“ Yaratmayı tutkulu , yaşamı vazgeçilmez bicimde çekici kılan, içi kaynayarak aramanın esrik güzelliğiydi. Bunu birde yaşamı boyu tutkusu olduğu türkülerle birlikte yaşıyorsa başka ne arayabilirdi.
Turgutlarla, Halil'ini yitirmiş nice Seherler vardı devrimci yollarda. Vardı da sonra ne olmuştu onlar? Birilerini, içini karartıp yüreğini burkutan birilerini çok iyi biliyordu! Şimdi dağlarda vuruşanlar arasında da niceleri vardı kim bilir? Bu dayanılmaz acıları göze alıp en ağır çileye katlananlar sonra ne olacaklardı? Bunun peşindeydi o!