Cihan Ay
@Cihanayofficial
Kadrajımdan yansıyanlar - Kalemimden dökülenler
Dünya ne kadar gürültülü olursa olsun, bir papatyanın açışı her zaman sessizdir. Tıpkı en derin yaraların ya da o hiç sönmeyen büyük umutların kalbimizde sessizce büyümesi gibi. Bahar sadece dışarıda, ağaç dallarında değil; bazen bir kitabın satır arasında, bazen de bir fotoğrafın ışığında beliriveriyor. Ve nihayet, en çok da kendi içimizde... Doğanın bu telaşsız hali insana şunu fısıldıyor: Her şey vaktini bekler, her şey sükunetle güzelleşir…
Reklam
Kendi mevsimini bekle. Belki senin çiçeklerin sonbaharda açacaktır ve belki de en güzeli onlar olacaktır. Unutma, geç kalmadın; sadece kendi zaman dilimindesin…
Güzellik, bazen en kuytu köşede, hiç beklenmedik bir anda karşımıza çıkan bu canlı renklerin samimiyetinde gizlidir...
Gidildi, görüldü ve nihayet dönüldü. Şimdi hayatın sesini kısıp, kaldığımız yerden değil, arınmış bir yerden devam...
Reklam