dedicahan

Senin adında bir yolcu olmasa bile o istasyonda seni bekleyecek kadar çok seviyorum seni Seni, senin güzel bir cümlen olmasa bile o dilinden dökülecek bana lutfedilmiş bir kelime için sesini duyabilecek bir yer uzaklığı kadar çok seviyorum. Bende yara bitmez. Seni, yaramı saramayacağını bilmeme ilave ile senden yara alacak kadar çok seviyorum. Seni, senin bu şiiri okuyamayacağın ihtimalini ve okusan bile sana yazıldığı gerçeğini kabul fitrenden geçirmeyeceğinin bende bırakacağı o derin hüznü şiiri yazmadan bilecek kadar çok seviyorum. Seni çok seviyorum. Seni, benim seni sevmemin ötesinde çok seviyorum. Seni, seni sevmenin bana verdiği o tarifsiz acıyı sevecek kadar çok seviyorum. Senden yana bir beklentim yok ki... Ben seni, senin benim seni sevdiğime olan haberdarlığından değil, haberdarlığının kalbin ile kalbim arasında bir ölümcül köprü olduğunun düşüncesine sahip olacak kadar çok seviyorum. Evet seni çok seviyorum Evet seni çok seviyorum Evet seni çok seviyorum Hayır değil, hayır ne mümkün? Evet seni çok seviyorum.

bkmkitapcom

@bkmkitap·Reklam

Etimoloji Defteri

Şiraze nedir ?

dedicahan

Yurt üşüyor

Ölürsem sizi üzmekten ölürüm. N'olur gücenmeyin bu kardeşinize!

dedicahan

Saye

Kahretsin! Nasıl bir fedaisin gönlüme bilemiyorum Bütün yaşama hevesim senin yüzünden...

Takip Önerileri

dedicahan

Ne hikmetse her şey yaşarken yani sizin nazarınızda... Her şey yaşarken... Nefret ve öfke yaşarken... Ölüm yaşarken... Ruhum bir Zweig kitabından firar etmiş kahraman gibi korkak, budala ve mecbur. Dokunaklı bir ölüm töreninde aynada tabutumu gördüm. Lafın özü her şey yaşarken ben ölümü... Ölüm bile yaşarken...

dedicahan

DÜŞ YANGINI

İnce cam kesikleriyle cebelleşiyorum Yaram açılıyor, ben yanıyorum Bir dümen gibi dönüyor başımdaki her bulut Bulutlar dağılıyor, ben dönüyorum. Yandı ellerimde ne varsa; hatıra de, kitap de... Bir dilsizin figanıyla sözcüklere susuyorum Boğazım bir tören sonrası hülyalar kuruyor şimdi dilimde Dilim konuşuyor, ben susuyorum. Söndü ateş, harlamaz bu küller Kırlardan geçiyorum, ellerimde menekşe güller Düş yangınından uyanamadım, uyuyorum Hayallerim dört nala, ben duruyorum. Azaldı içimde sevgi seli Sevgisiz insanları anlamadım, anlayamıyorum Ahıma yüklediğim bu soğuk bakışta Ahım savaşıyor, ben barışıyorum. Yoksa ben de mi takacaktım başıma kırları Elli düvel gençleşir, ben yaşlanıyorum Kırlangıçlar da döndü sözünden, gelmedi kır ayları Aşıklar bekliyor, ben ölüyorum.