“Yorgunluk nasıl bir şey acaba?“ Diye sordu.
“Duyguların birçok kısmı bulanıklaşıyor. Kendine acıma, başkalarına karşı öfke, başkalarına acıma, kendine yönelik öfke… Böyle şeyler işte.“
Yaşantım hiçlikten başka bir şey değildi. Hiçbir şey yoktu. O ana kadar ne yapmıştım ki? Hiçbir şey. Hiç kimseyi mutlu ettin mi? Hayır, etmedim. Neyin vardı? Hiçbir şeyim. Ailem yok, arkadaşım yok, kapım bile yoktu.
İnsan eksikliklerini kendiliğinden gideremez. Eğilimleri yaklaşık olarak yirmi beş yaşına kadar katılaşır ve daha sonra ne kadar çabalarsa çabalasın karakterini değiştirmeyi başaramaz.