“İnsanın içinde uyanan hisleri kendine özgü sözlerle ifade etmesi çok zor bir iştir” dedim. “Herkes bir şeyler hisseder, ama bunu düzgün bir şekilde sözcüklere dökebilen pek fazla insan yoktur.“
Benim varlığımın sembolü paltonun cebinde hayati bir delik açılmış; hiçbir iğne ve iplik o deliği dikemez. O anlamda, birisi pencereden başını uzatıp bana “yaşamın koca bir sıfır!” diye bağırırsa, karşı çıkmak için bir dayanağım yok.
“Şu an ne düşündüğümü biliyor musun?”
“Bilmiyorum” dedim.
“Senin bundan sonra gideceğin dünyaya ben de birlikte gelebilsem ne kadar güzel olurdu.”
“Bu dünyadan vazgeçerek mi?”
“Evet öyle”dedi kız. “Çok sıkıcı bir yer burası. Senin bilincinin içerisinde yaşamak çok daha keyifli olurdu.”