Güneşin saçlarını kovada serinlettiği,gecenin gündüze eşit geldiği yılın genç döneminde,kırağı,toprağa ak bacısının,bir yazı kamışı gibi kısa ömürlü görüntüsünü verdiğinde,samanı tükenen köylü kalkıp da her yeri bembeyaz görünce;dövünür elleriyle ve döner evine,yakınır bir o köşede,bir bu köşede,ne yapacağını bilemeyen çaresiz biri gibi;ama yeniden çıkıp da dışarı,dünyanın yüzünün kısa sürede değiştiğini görünce,umudu canlanır,alır sopasını, otlamaya götürür koyunlarını.