Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ben bu serinin ilk kitabını, yani Babam Nereye Gitti'yi 11 yaşımda okudum. 6. Sınıftaydım ve sokağa çıkmaya bayılan bir çocuk olarak bu kitap sokağa çıktığım zaman bile elimdeydi, arkadaşlarım oyuna çağırdı, sonra oku dedi ama bırakmak istemedim. Kitabı arkadaşımdan aldığım için ona geri verdim ama 1 sene sonra internette 2. kitabının olduğunu gördüm aldık, sonra 3. kitabını ve en son, 2 yıl sonra tekrar 1. kitabını. Seriyi ilk defa okuyalı 6 sene geçti, sonrasında hayatımın merkezi haline gelen Harry Potter gibi farklı serileri de okudum ama hiçbir kitap asla bana bu serinin yaşattığı 'ev' hissiyatını vermedi, veremez. Benim için o kadar kişisel o kadar farklı bir seri ki... Belki duygusal ve kişisel yönden çok olay odaklı bir seri ama ben tüm karakterleri kendim kadar iyi tanıyorum sanki, Memo'nun en yakın arkadaşım olmasından bahsetmiyorum bile.
Herkes muhtemelen konusunu yazmıştır kitabın, ben de böyle bağlılığımı yazmak istedim. 11 yaşındaki Fatıma nasıl sokakta bile elinden bırakmayacak kadar seviyorsa 17 yaşındaki de o kadar seviyor, 27 yaşındaki de o kadar sevecek.
"Ne var biliyor musun?"
Bütün gece yüzüne, göz kenarlarındaki kırışıklıklara, boynunun omuzlarında birleştiği yere bakabilirdim. "Neymiş?"
"Bazen sabahları uyanmak istememin tek nedeni sen oluyorsun Clark."
