Bir acı var. Göğsüme oturan, nefesimi daraltan bir acı. Huzurumu bıçak gibi kesip atıyor. Olmaması gereken yerde, hayatımın ortasında duruyor. Gözümden yaşların sürülmesine izin vermiyor. Tutunmuş yüreğime, sımsıkı sarılmış, sıkıyor orta yerinden bırakmıyor. Peki bu acının sebebi ben miyim? Nasıl anlar, nasıl anlatır insan yaşadığı bu ıstırabın sebebini. Neden bilmez sebebini? Kurtulur diye mi? Belki de kurtulmak istemiyordur. Seviyordur o acıyı ve sebebini.