Hâlâ düşünüyorum: Nasıl oldu da becerdim?
İnsan bizim sevdiğimiz gibi sevmişse, sonra da sevgisini yitirdiğini, ya da değiştiğini görmüşse, o kayıp duygusuyla kendini de anlayamaz, sevgiyi de.
Önce sevmiş olduğundan kuşkulanabilir. Sonra da merak eder: Bir daha sevebilecek midir?
Oysa değişebilen aşk, aşk değildir, ihtiyaçtır, kendini beğenmektir.
İhtiyaçlar değişebilir, aşk ise değişmez.
Bize böyle olmadı.
Bir şey kaybetmedik biz.
Kendimizi O'nda bulduk.
Sana sevgili derdim.
Yine de derim.
Ama bu kez sözcüğü farklı söylerim:
Sevgi-li ol, sevgi dolu ol, özgürleş.