“Hüzne bulanmadan yaşanmıyor ki OIric.
İIk açılan yaranın bir daha kapanmayacağını,
İIk kopan fırtınanın ömür boyu dinmeyeceğini,
Hep iIk olanın ne varsa aniden değiştirileceğini nereden bilebilirdin ki OIric? Şehirler değiştiriyorum OIric. “İçimden şehirler geçiyor sen her durakta duruyor, inmiyorsun”lara takılıp kalıyorum.
Şehirler değişiyor OIric.
Ben değişiyorum.
Değiştikçe kanıyorum.
Dünya da değişiyor.
Bir “yaşanmışlıklar” oIduğu gibi duruyor işte.
Sen yok desen de… Ay dolunay işte…"