Masa lambamın, semaverin altındaki küllerin, soğuyan çayımın, bir buçuk yıllık uykusuzluktan sonra uykunun kıymetini anlıyordum kesinlikle.
İşte 1917 kışında o karla kaplı ücra bölgeden şehre tayin olduktan sonra böyle mutluydum.
Sayfa 107 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Kendi adıma, şimdi bakıyorum da 1917 kışında mutluymuşum. Unutulmaz, tipili, su gibi akıp giden bir yılmış.
Başlayan tipi beni alıp gazetenin yırtılan bir parçası gibi ücra bir yerden şehre götürmüştü.
Sayfa 105 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Akıllı insanlar mutluluğun sağlığa benzediğini çok önceden fark etmiştir: Mutluyken fark etmezsiniz; ama yıllar geçtikçe, geçmişte kalan mutluluğunuza ilişkin anılar, ah, anılar!...
Sayfa 105 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Yıllar geçti. Kader ve aradaki sor yıllar karla kaplı ek binadan çok uzaklara sürükledi beni. Şimdi oralarda neler oluyordur, kimler vardır acaba? Eminim şimdi daha iyi durumdadır oralar.
Sayfa 104 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu