Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yaptığı her iş karşılığında bir ücret alıp para biriktirmektense çevresinde ahlaklı, vicdanlı, sorumluluk sahibi insanlar, dostlar biriktirmeyi tercih ediyordu. Başka bir deyişle para biriktirerek değil de, iyilik biriktirerek küçük bir servetin sahibi olmuştu.
Bana hayatın en zor iki dersini vermiş olan insanı unutsaydım vefasızlık olurdu: Bu derslerden birincisi dünyanın en büyük gücüne, paranın gücüne boyun eğmemekti; ikincisi ise tek bir düşman edinmeden yaşayabilmekti.
Ak saçlı ihtiyarın yukarıda, pencereden aşağıya, asık suratlı, acele acele koşuşturan insanların olduğu caddeye bakışı unutulmazdı; bizim gerçek ve çirkin dünyamızın üzerinde, saf bir hayalin yavaşça yükselmiş beyaz bulutu gibiydi. Farkında olmadan bir eski bir sözü hatırladım, sanırım Goethe’nin bir sözüydü: ‘Koleksiyonerler mutlu insanlardır.’
‘Şimdiden söyleyeyim, gördüklerinizden dolayı ya çok mutlu olacaksınız ya da çok imreneceksiniz. Ve siz imrendikçe, ben daha çok sevineceğim. Biz koleksiyonerler böyleyiz işte; her şey bizim olsun, başkalarına hiçbir şey kalmasın isteriz!’