Fakat mutluluk ve neşe insanı nasıl güzelleştiriyor! Yürek sevgiyle nasıl da kaynıyor! Sanki kendi yüreğini alıp bir başkasının yüreğine dökmek istiyorsun, herkesin neşelenmesini, herkesin gülmesini istiyorsun.
Birincisi bana aşık olmayın (iyi niyetinize güveniyorum, ricamı kırmayın, bakın sizinle açık açık konuşuyorum)
...Bunun oluru yok, sizi temin ederim. Dostluğa ise hazırım.
Gökyüzü öyle yıldızlı, öyle berraktı
ki, onu gören kendine sormadan edemezdi: Nasıl oluyor da böyle bir göğün altında türlü türlü suratsız, kaprisli
insan yaşayabiliyor?