Şafak Çohan Gökler

Kimse direkt olarak kendine acıdığını söylemez. Kendine acımanın en bildik yolu, şikayet etmektir. Sağlıklarından, yaşam koşullarından, hastalıklarından ve insan ilişkilerinden sürekli şikayet eden, her şeyi tenkit eden, memnuniyetsiz ve huzursuz insanlar genelde kendilerine acıyan insanlardır.
Sayfa 129·Kitabı okudu
Reklam
Kırmızı’nın Psikobiyografisi
Büyük asma kilitler açıldı, hafızasının ağır kapıları aralandı. Karanlık hatıralar saklandıkları yerlerden çıkıp üzerine çullandı. Geçmişi, bir demir leblebi gibi boğazına takıldı. Unutulmuşluğun bukağısından kurtulan anlar, varlığın ışıltısı altında Kırmızı’nın yüreğini bir kere daha dağladı.
Sayfa 107·Kitabı okudu
Kırmızı’nın Rüyası
Duyulan, görülen, tadılan, dokunulan tek şey yalnızlıktı. Sadece insanların cüret edebileceği türden bir yalnızlık... Hayat ıssızlık kuyusunun kör karanlığında asılı, öylece duruyordu. Bacalardan yükselen kar beyazı dumanlar, hayaletler gibi salınarak gökyüzüne süzülüyor, takatleri kesildiğinde soğuğun avuçlarında eriyip kayıplara karışıveriyorlardı. Ağzımdan çıkan buğu da varlığını birkaç saniye sürdürebiliyordu ancak. Hayal meyal, bir an hayatımı ağzımdan çıkan bu buğuya benzettiğimi hatırlıyorum.
Sayfa 1·Kitabı okudu