Eftalya
@Collectionofmoment
Böyle mi olacaktı, insanı sonsuz derecede mutlu kılan şey, aynı zamanda üzüntüsünün kaynağı mı olmalı?
120 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bir yangının sönüşünün tam olarak neye benzediğini hiçbir zaman düşünmemiştim. Yangın yok edici görünse de bana hep yok edilmez gelirdi. Bir kağıdı ateşe verdiğinde ondan geriye külleri kalırdı, ateşe atsan da tamamen kurtulamayacağın şeyler vardı.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Biri için intihar edersen birileri seni kutsarsa bile yine de ölürsün. Çünkü gözlerini açtığında aklına gelen ilk düşünce birini çok ama çok sevdiğinden kendini öldürmek istemen olur.
Kollarımı etrafıma doladım. Bir daha hiç ısınmayacakmış gibi üşümeye başladım. Kış bütün ruhumu ele geçirmişti sanki. Ruhum dirhem dirhem donuyordu ve ben buna karşı koyamıyordum.
Kelimeler neden en ihtiyacımız olduğu anlarda sizi terk ediyordu? Gece yatarken uyutmuyordu o düşünceler, cümleler birbirine giriyordu da neden böyle anlarda her şey silinip gidiyordu?
"Okyanus gökyüzüne ait değil," diye mırıldandım.
Daren ağır ağır başını salladı.
"Ama unutma, gece yarısı gökyüzünündür yıldız ışığım."