ErkoLC
@Concor
Okumak, özgürlüğe uçmaktır.
Şu anda okuduğu kitap
Köy Enstitüleri; ( Malesef, 1954 yılında Demokrat Parti iktidarında kapatıldılar. Toprak ağaları, din tüccarları, hırsız siyasetçiler telaşlanmıştı, cahil, gariban ahaliyi aldatmaya alışanlar, Köy Enstitüleri'nin aydınlanma meşalesini söndürmek için çare arıyordu. Nihayet başardılar.
Köy Enstitüleri yoluna devam edebilseydi..
Türkiye bugün Norveç seviyesinde olurdu.
*
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kültür, bilgi, ilim heryere yayılıyordu..Alıntı
Yedi yıl içinde 21 köy enstitüsü açıldı. Her coğrafi bölgeyi kapsıyordu.
" Her mezunumuz en az 150 klasik okumuş halde diploma almalı" diye bir gelenek vardı. Piyano, keman, akordeon, mandolin, bağlama çalıyorlardı. Voleybol, futbol, tenis oynuyorlardı. Yaz tatillerinde köylerine dönen eğitimli köy çocukları haksızlık görünce ahaliyi uyarıyorlardı, uyandırıyorlardı.
İlk Köy EnstitüsüAlıntı
İzmir'de Kızılçullu Köy Öğretmen Okulu açıldı. Köy Enstitüleri'nin miladıydı. Eski adı Kızılçullu olan bugünkü Şirinyer'de 1891 yılından beri Amerikan Koleji vardı. Tam adı American Collegiate Institute For Boys'tu. Osmanlı dönemindeki imtiyazlarla kurulan misyoner Genç Hristiyanlar Cemiyeti'ne 52 bin lira ödendi. Satın alındı, Türk Bayrağı çekildi. Köy öğretmen okulu yapıldı.
Bursa Çelik Palas açıldı. Cumhuriyet'in ilk beş yıldızlı oteliydi. Sahibi devletti. Atatürk'ün talimatıyla inşa edildi.
( Çelik Palas 2007 yılında satıldı. Devlete/millete ait olan her şey gibi, Çelik Palas da elden çıkarıldı! )
*
Karşıdevrimciler habire "harf devrimi yapıldı, bir gecede cahilleştik" filan der.. Bunun ne kadar büyük bir yalan olduğunun kanıtı, harf devriminden sonra adeta patlama yapan kalem reklamlarıdır. Devrimden önce millet okur yazar değildi, bu yüzden kaleme ihtiyaç yoktu. Çok az okur yazar hariç evinde kalem olan vatandaş yoktu. Harf devrimiyle millet okur yazar oldu, kalem su gibi, ekmek gibi ihtiyaç haline geldi.
*