.... Tanrı'nın da yardımıyla kendi sözünü böyle bir dünyaya söyleyecekti. Cennetteki azizler saflıktan ve güzellikten ayrılabilir miydi? Onların anlatılacak bir yanı yoktu. Ama ya çamurdaki azizler; işte asıl edebi harikalar onlardı. Hayatı yaşamaya asıl değer kılan onlardı. Adaletsizliğin, kötülüğün çirkefinden yükselen ahlaki görkemi fark etmek; kendinden uzaklaşarak çamurlu gözlerdeki zor fark edilen ve uzak güzelliği yakalamak; bütün o zayıflığın, irade zaafının ve ahlaksızlığın içinden, tüm o cehen kinemi vahşiliğin arasından yükselen gücü, hakikati ve yüce manevi donanımı görmek....