Kopuş ayrıca bir ihanet ve bir korkaklık edimi olarak yaşanır. Başka bir yaşam tercihini kabullenmek görünür. Şu halde eski yaşam bir hırsız gibi terk edilir.
Bu dünya bizim için değildir, bir türlü memnun olamayız. Nedenini söyleyemesek de yalnızca öyle hissederiz, bu hayatla kaynaşma fikrinden bir rahatsızlık, bir utanç duyarız. Huzursuz, dengesiz, endişeliyizdir. Bir yoksunluk, bir tatminsizlik, bir iç gerilim hissi o kadar baskı yapar ki olduğumuz kişiden kopmak bir zorunluluk haline gelir.