Ruhum sağlıklı olmadığı için rahat edemem. Bedenim ve ruhum arasında bir şey eksik olduğu için hareket edemem. Bende eksik olan hareket değil, hareket isteği.
Buna hiç hakkı yokken, bir hayvan türünün diğerinin bir eksikliğine gülmesi canımı sıkar. İnsanlar, benim bir eksikliğine gülerlerse, buna önem vermem çünkü dışımdaki her şeyi küçümsemek gibi avantajlı bir zırhım var.
Hiçbir zaman hiç kimseyi sevmeyiz. Sevmek, bize ait birisi olduğu düşüncesine sahip olmaktır. Kendi kavramımızı -kendimizi- severiz.
Acı çektiğimin bilincinde olmam nedeniyle çektiğim acı, bilincinde olduğum acıdan her zaman daha yoğun olmuştur.
Evet her zaman bilmediğini seven bir insan salyangoz, kendisinden ne kadar iğrenildiğini bilmeyen bir sülük olmak en iyisi. Yaşamak için göz ardı etmek!