İşe yaramaz ve duyarlı. Çılgın ve tüketici dürtülere sahibim -iyi ve kötü, soylu ve aşağılık- ama ruhuma işleyen sürekli duygum, kalıcı bir heyecanım yok. İçimde ki her şeyin başka bir şey olma eğilimi var.
Kendiniz hakkında hiçbir şey bilmemek, yaşamaktır. Kendinizi iyi tanımak, düşünmektir. Bende şu anda olan gibi, kendinizi anlık bilmek, özünüz, ruhunuzun sihirli sözü hakkında geçici bir bilgiye sahip olmaktır. Ama o ani ışık her şeyi yakar, yok eder. Bizi kendimizden ve her şeyden soyar.
Bir köşeye atılmış bir nesne, yola düşmüş bir bez parçası olan rezil varlığım dünyaya rol kesiyor.
Hareket eden yaşar. Söylenen sürer. Yaşamda iyi tanımlanmış olan dışında bir gerçek yoktur.
Edebiyat -düşünceyle evli bir sanattır ve gerçeklik tarafından bozulmamış bir anlayıştır- bana göre, sanki gerçekten insancılmış ve hayvani yönümüzü ortaya çıkartmayacakmış gibi, tüm insanlık çabasının yönelmesi gereken bir amaç. Bir şeyi ifade etmek, değerini korumak ve vahşetini uzaklaştırmaktır.