Çopur Musa
@CopurMusa
Solitude is my fate...
90 okur puanı
Şubat 2025 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Askerlik vazifemi ifa ederken okumaya başladığım 2., okuyup bitirdiğim 3. kitap olduğunu belirterek inceleme yazıma başlamak istiyorum. Eser ödüllü ve filme çevrilmiş bir yapıt olması ve yazarının büyük bir üne sahip olmasına rağmen bana pek hitap etmedi. Tarz olarak beni sarmaması nedeniyle okurken baya bir zorlandım diyebilirim. Hatta ve hatta bazı bölümlere sadece göz gezdirdim. Eser totalde yanlış hatırlamıyorsam 36 bölümden oluşuyor. Her bölüm birbiri ile ilişkili şekilde ilerliyor. Hatalar, yanlışlar, kararlar, sonuçlar, olaylar, olgular derken kendi içerisinde bir neden-sonuç ilişkisi ile beraber eserin genel olay örgüsü oluşturulmuş. Eserde karakterlerin zihinsel, bedensel, ruhsal yönleri; geçmiş yaşanmışlıkları ve ansal olaylar üzerinden detaylı betimlemeler ile biz değerli okuyuculara aktarılmaya çalışılmış. Psikolojik analizlerin bu kaa detaylı olabilmesi beni etkiledi diyebilirim. Bunun dışında eserde beni etkileyen ve hoşuma giden başka bir nüansta karakterlerin sadece olayları yaşamaması; olaylar ile ilgili "şunu yaparsam şöyle olur, bunu yaparsam böyle olur" gibi zihinsel düşüncelere de dalması. Eser ve hayatım ile ilgili bağdaştırma yapacak olursam şunları söyleyebilirim:
Lamont'un çok çeşitli konulardaki (temizlik, düzen, hijyen) vs. takıntıları ile benim hayatımda yer alan "takıntılar" paralellik gösteriyor. Bu tarz bir yaşam tarzı ise hem karakterimize hem de bana zarar veriyor. Her şeyin detaylı planlanması yerinde, zamanında ve sırasıyla yapılması bence çok taa iyi bir şey değil. İnsanı yoruyor, yıpratıyor ve yaşlandırıyor. Bunun dışında Reene'den hiç hazzetmedim. Eserin girişinde anlatılan Yugoslavya'nın parçalanması ve ülke içerisinde yer alan farklı (ırk, din, mezhep, kültür) gibi grupların birbirine saldırması insanoğlu denilen mahlukatın ne
Tukididis: Güçlü olan istediğini yapar, zayıf olan ise çekmesi gerekeni çeker.
Stack: Komünizm der ki; herkesten yeteneğine göre alınır, ihtiyacına göre verilir. Kapitalizm der ki; herkesten saflığına göre alınır, herkese açgözlülüğüne göre verilir.
Askerlik vazifemi ifa ederken okumaya başladığım 3.; okuyup bitirdiğim 2. Kitap olduğunu belirterek inceleme yazıma başlamak istiyorum. Eser benim en sevdiğim olgular olan (politika, siyaset, ekonomi, askeri) konular üzerinden ilerliyor. Bu konular çok çeşitli başlıklara ayrılmış bir şekilde eserde yer alıyor. Her başlık hem yazar görüşleri, hem objektif kaynakların bilgileri, hem de alanında uzman isimlerin konu hakkındaki çalışmaları ile detaylı bir şekilde temellendirilmeye çalışılmış. Eser genel anlamda büyük balık ABD'nin küçük balıkları yutmasını veyahut dizginlemesini anlatıyor. Olaylar maalesef ki orta doğuda yer alan komşu ülkelerimiz ile yakın coğrafyamızda yer alan ülkeleri içeriyor. (Irak, İran, Afganistan, Pakistan 'Afpak') vs. Bunun sebebi ise Sovyet Rusya'nın yıkılması sonucu çift kutuptan (ekonomi ve ideolojik yok, yalnızca askeri ve teknolojik rekabet) tek kutuplu bir evrene doğru kayması ve ABD'nin sanal düşmanlar devşirerek (Taliban, El Kaide, İşid) vs. dünya üzerindeki hegemonyasını sürdürmek istemesidir. Diyeceksiniz ki zaten hakim değil mi evet amma velakin kaynak çokken ve göz doymazken böyle durumlar oldukça olasıdır. Amerika aslında olağan dışı bir harekette bulunmuyor. Kendinden önceki süper güç olan İngiltere'nin yolunu takip ediyor. Tek fark doğrudan sömürge olarak almıyor. Bölüyor, parçalıyor, darma duman ediyor sonunda ise kendi hakkı olduğunu düşündüğü parçayı bir güzel yutuyor. Kitapta yer alan 140 ve 179 sayfalardaki cümleler bu durumu net bir şekilde gözümüzün önüne seriyor.
Kısacası eser dünyanın ABD'nin 'MALI' olduğunu vurguluyor. (Bush'un yardımcısının sözü ile başlıyor.) Bizlerin ise onların köleleri olduğumuzu. Her ülke için çizilmiş bir rol var ya anlaşarak rolüne uyarsın ya da darma duman olursun. (MADUUUROOO) misali :)). ABD'ye
