"Ramazan Büyükada'dayken Ali'yle iyi kötü bir dengeyi tutturuyorlardı. Ali'nin tertemiz biri olduğunu,onun ibneden ziyade aşık olduğunu,dertli ve düşünceli ince ve içli bir herif olduğunu; Allah'ı var inkar etmez Recep.Edemez."
"Neyin var,yine kâbus mü orman ayısı? Şambriyel Efendi,neyin var senin? Hiç rahat duramaz mısın sen? Hiç rahat edemez misin?"
"Ederim"diyor Ali aşık aşık Ramazan'a bakarak. "Senin yanında rahatım ben. Bu dünyada bundan ötesi yalan. Bundan fazlası yok. İmkansız."
"Nasıl bir öfke bu! Durduk yerde katlanıyor.
Hoş,durduk yerde sayılmaz.
Hayat hiç durmuyor ki. Hayat,sel sularıyla kapılarından,bacalarından baskın yapıyor."