Ah,gençliğimin sevgilisi yok artık! Ne yazık ki ,onu bir zamanlar tanımıştım. Digecegim şu ki:sen bir budalasın! Burada bulunmayacak olanı arıyorsun oysa bir zamanlar kollarımın arasındaydı o sevgili, yanındayken benligimin üstüne çıkan o yüreği ,yüce gönlü hissettim; çünkü olabileceğim ne varsa hepsiydim. Ulu Tanrım! O zaman ruhumun işlenmemiş tek bir gücü kaldı mı? Kalbimin doğayı kucakladigi o harika duyguyu onun önünde göstermedim mi? Bizim ilişkimiz en incelikli duygudan,en keskin zekadan onun degiskenliklerinden en yakışıksız davranışlarına kadar,hepside dehanın damgasını taşıyan o sonsuz doku değil miydi? Ya şimdi! Ah ,önceden sahip olduğu yıllar onu benden önce mezara götürdü. Onu ,onun sarsılmaz duygusunu ,yüce sabrını asla unutmayacağım.
Sanat kurallarına göre yetişen insan asla tatsız,kötü eserler yaratmaz ;aynı şekilde,yasaları,refahı rehber edinen biri de asla tahammül edilemez komşu, asla kötü kalpli bir kimse olamaz.