Umay

Umay
@Cornus
Kimse yok, senden içeri bende tarihten beri
Gözleri yanıyordu. Çok ağlamıştı. Yalnız kalmak istedi.
Reklam
Kimse yok, senden içeri bende.
Ne bü­yük bir arzuyla istediği şeylerden ne küçük sebeplerle nefret ettiğini düşündü.
Ve içinde her şey için bir nefret. Bir aralık etrafına ve insanların yüzle­rine baktı. Tramvayda hiç kimse gülümsemiyordu. Hep­ sinde yük taşıyan insanların yorgunluğu ve bezginliği var.
Ve insanların yanında ise, kalabalıkta ise, gözyaşlarını kendi içine akıtarak ağlıyordu.
Reklam