...biz daha dözümlüyük, ağrı bizim qismətimizdədir. Biz, necə deyərlər, anadangəlmə əzabkeşik. Əvvəla, biz təbii, sağlam, müqəddəs doğuş ağrılarının nə olduğunu bilirik. Bu qadın xislətindən ayırmaq mümkün olmayan, sırf qadınlara məxsus, kişilərin tanımadığı ağrıdır.
Təbiətin nəfəsi, onun günəşi özünə hopduran rütubətli, şirin mehi gör, nə qədər bənzərsizdir. Bu meh onun bətnindən əsir. Gəl, təbiətin dadına doya-doya baxaq, gəl ona sitayiş, pərəstiş edək, axı biz də onun sevimli balalarıyıq.
...hər şeyi lağa qoysan, axırda əbədi həyatın özünə də şübhə edərsən. Bir də ki, ən bəsit, ən çox adət etdiyin xoşbəxtlik belə, bəyəm xoşbəxtlik sayılmaz?