“Körlük” José Saramago’ nun distopik romanıdır. Eser José Saramago’ ya 1998’de Nobel Edebiyat Ödülünü kazandırmıştır.
Kitap bir adamın trafikte yeşil ışığın yanmasını beklerken arabasında aniden kör olmasıyla başlar. Yazar metaforik bir dil kullanarak toplumsal çöküntüyü, gücün kötüye kullanımını, insanın bencilliğini ve bunların toplumsal düzene getirilerini eserde okuyucuya sunmuştur.
Bilinmeyen bir zaman ve bilinmeyen bir mekânda geçen eserde yazar üçüncü kişi ağzından olanları doğal ve akıcı bir şekilde öyküleyici anlatım biçimini kullanarak okuyucularına sunmuştur. Eser öyküleyici anlatımla yazılmasına karşın bazı yerlerde tartışmacı anlatım özellikleri içerir. Bunu yazarın bazı bölümlerde olay akışını bölüp kendi düşüncelerini okuyucuya aktarmasından anlayabiliriz.
Roman, beyaz körlük salgını sonucu insanların hem fiziksel hem de ahlaki bir körleşme yaşamasını konu alır. Nasıl başladığı belli olmayan beyaz bir körlük salgınının önlenmesi için hastalığa yakalanan insanların ve temaslılarının eski bir akıl hastanesinde karantinaya alınması ve bundan sonra gelişen olaylar eserin konusunu oluşturur. Bu körlerin arasında gören bir kişi vardır ve düzeni tekrar sağlamaya çalışır. Hastalar karantina bölgesinden kaçtıklarında tüm ülkeyi hastalığa yakalanmış ve harap olmuş şekilde bulurlar.
Yazar karakterlerine isimler vermek yerine onları genel bir nitelikle anlatır. Çünkü yazar eserde bireysellik ve kimlik kavramlarını da sorgulamaktadır. Eserin başlıca karakterleri İlk Kör, Doktor, Doktorun Karısı, Koyu Renk Gözlüklü Kız, Şaşı Çocuk ve Göz Bantlı Adam’ dır.
İlk kör, beyaz körlük vakasının ilk görüldüğü kişidir. Bir gün kırmızı ışıkta yeşil ışığın yanmasını beklerken arabasında kör olmuştur. Onu evine bırakan adam tarafından arabası çalınmıştır. Daha sonra o