"Hayat hikâyem mi!" diye ünledim, şaşkınlık içerisinde. "Hayat hikâyem! İyi ama hayat hikâyem olduğunu size kim söyledi? Hayat hikâyem yok benim."
"Nasıl olmaz, bu zamana kadar hayatta değil miydiniz?" diye sordu, gülerek.
Diyeceğim şu ki, ben bir hayalperestim, yarın buraya gelmeden duramam; bu şekilde başımdan geçmiş o kadar az anım var ki, ne yaparsam yapayım bu dakikaları zihnimden uzaklaştıramam. Bütün gece, bütün hafta, hatta bütün bir yıl sizi düşünüyor olacağım. Yarın buraya, tam aynı yere, tam aynı saatte gelecek ve bugünü hatırlayarak mutluluk duyacağım. Burası benim için çok kıymetli artık.