Pelin
@Crylia
wildean
çünkü çantasında sosyal fobi taşıyan bir avukat kadar mutsuzdum.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bir aydınlanma ruhu içinde felaket yalnızdık.
Ne bir kimseyi göresim var, ne konuşasım bir kimseyle
Hayır, insanları sevmiyorum efendimiz Çok soru soran bakkalı, işgüzar sekreteri Pantolon ağlarından dakikalar fırlayan kart zamanparaları ...
Hayır, hiç kimseye acımıyorum Efendimiz.
Sözleri tekrarlayarak yok eden çocuk gibiyim
Acı çekmeyi öğrendiğimde ismimi de öğrendim
Yarısı yenmiş aklımın
Kalan yarısı çileden çıkmış
Habire tekkeye odun taşıyordu.
Ölür şimdi diyerek.
Ölür zannederek.