Eylül! Öyle bir ay ki, geçen her güzel günü için ona minnettar olmak gerekir. Eylül, esef ve özlem ayıdır, insan o güzel havaların, devamlı yazın artık geçtiğini anlayıp üzülür, özlem çeker...
Hayatını sevilecek, mutlulukla yaşanacak bir hayat gibi görmemek kaygısı bir telaş oluyor, birkaç zamandır zihnini uğraştıran şeyler hissedilmez bir zehirle etkileyerek, onu ne derece harap ettiğini gösteriyordu.
İnsanın hayatını temizliği, saflığı, namusu için feda edebileceği bir kadın bulmanın ne kadar güç olduğunu düşündükçe, kalbi ağlayacak kadar derin bir acıyla sızlıyordu.