cuneydi
@Cuneydiii
Sevgili dost, yazmamakta bir mektuptur.
Anladık en başından
Sıkıştırılınca avuçlarımıza sevgisini yitirmiş İncil
Ve satılınca Üsküdar’da camdan atılan mendil
İşte o zaman ölmüşüz ve topraktan yorganlara sarmışlar bizi.
cuneydi
Usanmıştık dünyadan dünya bizden usanmışken
Her halimiz bir kısır her halimiz bir döngü
Ve kalbimizden gecen o otöbüs yolundan
Ne bir beklenen oldu ne de bir giden döndü.
Hali hazır aşıklar var edilmiş dünya da yarım asırlık o oyku harcanınca mirastan,
Eve dònen ahali;
Uzamış tırnakların küçülmüş beyinleri
tırmalarken buldular.
cuneydi
Umulurdu geleceksin, bir deve kervanı huzuruyla.
Ve ardından yağmurlar, çift kuzular ve on buğdaylar.
cuneydiii-Gelincik Çiceği