Biraz daha düşünüp taşınacak birkaç yılın bana faydası olurdu. Geri dönüp bakınca onunla konuşmadığımız o kadar çok şey var ki, inanamıyorum. Konuştuğumuz hiçbir şey yazılı kayda da geçmedi. Yaşadıklarımızın hepsi anı, peki ya anılar silinirse?
Babasını anılar âleminden maddi gerçeğin, elle tutulur ve özgül gerçeğin güven verecek ölçüde somut dünyasına getirebilecek hiçbir şey yok: Peki bunu kabul etmek ya da hatta ne anlama geldiğini kavramak bile nasıl, nasıl mümkün olabilir?