Ceylan
@Cylln
19 okur puanı
Eylül 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Puan vermedi·282 syf.·
26 günde okudu
·Okunma: 24 Ocak 2026 17:04
·2026 1. kitabı
"Halin ne mi olacak?" dedi Iris. Sesi ansızın parlayan bir anıyı andırıyordu. "Ne olacağını hiç düşünme. Yaşamın boyunca her zaman arayış içinde oldun. Onuru, mutlu-luğu, bilgiyi ve beni aradın. Senin küçük Iris'ini. Bunların tümü hoş görüntülerdi yalnızca ve tümü seni bırakıp yitti gitti. Benim de şimdi seni bırakacağım gibi. Bana da böyle oldu. Ben de hep aradım. Sevdiğim hoş resimlerdi bunlar. Ama her defasında bırakıp gittiler ve soldular.
Resimlerim yok artık benim. Hiçbir şeyi aramıyorum ben. Evime döndüm. Küçük bir adım daha attığımda, yuvamda olacağım. Sen de oraya ulaşacaksın Anselm.
İşte o zaman alnındaki çizgiler yok olacak."
Sonunda arzu ettiği gibi saygıdeğer bir kişi, bir bilgin olmuştu, ama çocukluk döneminin bitiminde de yaşamış olduğu değişim yinelendi. Ansızın uzun yılları geride bıraktığını. ve hep arzuladığı ve elde ettiği yaşam tarzının kendisini doyurmadığını ve çok yalnız olduğunu düşünmeye başladı. Insan profesör olmakla mutlu olamıyordu. Kent sakinlerinin ve öğrencilerin saygıyla selamlamalarının da bir anlamı yoktu. Her şey kuru ve her şey toz içindeydi.
Mutluluk yeniden çok uzaklarda, geleceğe giden sıcak, tozlu ve hiçbir özelliği olmayan bir yolun sonunda gibi
gorünüyordu.
"Ben de ne zaman bir çiçeği koklasam, öyle bir duyguya kapılırım," dedi. "Yüreğim bana çiçeğin kokusunun eskiden benim olan, ama yitip gitmiş olağanüstü güzel ve değerli bir şeyle bağlantısı olduğunu söyler. Müzik dinledi-gimde olur bu. Bazen de şiir okurken ansızın, bir ışık yanıp söner. Çoktandır görmediğin ve yitirdiğin doğduğun kenti, bir anlığına aşağıdaki vadide görmüşçesine.
Sonra hemen kaybolur ve unutulur yeniden. Sevgili Anselm, sanırım dünyada var olmamızın nedeni de bu. Yitirilmiş uzak ezgileri düşünüp anlamaya çalışmak, onları aramak ve onları dinlemek için yaşıyoruz. Gerçek yurdumuz o ezgilerin ardında aslında.
Arayış içinde olanlar ve bilgeler olgunluk çağlarında bü yoła geri dönerler. Oysa insanların çoğu gerçekten önemli olan iç dünyalarını, yaşamlarının erken bir döneminde önemsemeden unutur; yaşamları boyunca iç dünyaları-nin gerçekten bir parçası olmayan, onların benliklerine vè gerçek yuvalarına ulaşmalarını sağlamayan bir taşalar, istekler ve amaçlar labirentinde dolaşıp dururlar.