Annem ve babam hiç anlaşamazdı. Hem de neredeyse hiçbir konuda. Düşünsenize çocuksunuz, ailece sofradasınız ve anne babanız sohbet etmesin istiyorsunuz. Çünkü neredeyse her sohbet kavgayla bitiyor. Pazar günleri, bayramlar, tatiller... Hepsi huzursuzluk sebebiydi. Evlendim, kendi ailem var, çok şükür huzurumuz da var. Fakat hâlâ her Pazar günü, her bayram, seyran, tatil öncesi huzursuzluk kaplar içimi. Ne derler bilirsiniz, "bir çocuğun üç ebeveyni vardır. Annesi, babası ve anne-babasının ilişkisi. Ve en önemlisi de sonuncu ebeveyndir"