Dilek Çiftçi Aydın
@DCA19
Kitap okuma motivasyonumu geri getirebilmek ümidiyle...
“Yıkılmadım sanma, defalarca çöktüm içime; ama her seferinde sessizliğimden yeniden doğdum.”
Reklam
Bazı insanların hayatları hep yolunda görünür. Sanki pembe beyaz, şeker kokulu bir hikâyenin içinde yaşarlar. Gömlekleri hiç kırışmaz, çorapları asla kaçmaz, canları nedensiz yere sıkılmaz. Gülümsemeleri tam yerindedir, cümleleri ölçülüdür; dünyaya ait her şey onlara yakışır gibidir.
Oysa bu görüntü bir illüzyondur. O güzel bahçelerin altında sessizce kıpırdayan kurtlar vardır. En parlak gülüşlerin ardında sessiz çığlıklar yankılanır. Gösterişli sofraların kurulduğu evlerde, geceleri uykusuz geçen saatler gizlidir. Bazen en mutlu görünen gözlerin ardında bile yıllardır dokunulmamış bir hüzün bekler.
Çünkü en şaşalı hayatların içinde bile kör kuyular gizlidir. Dışarıdan bakıldığında masmavi bir gökyüzü ve tasasız bir yaşam görünür; oysa gerçek, gözlerden ustalıkla saklanmış bir yanılsamadır.
Reklam