İnsan bir yere kapanır kalırsa hep geleceği düşünür, yükseklere çıktıkça da geçmişi.
Yükseklerden bakılan şehir gelecek ümidi vermez, hep geçmişi, bir zaman orada yaşananları anımsatır. Oysa mağaraya kapananların dışarı çıkma, göğe bakma umudu vardır, duvarlar hep geleceği söyler.