Birini arayıp beklemek onun varligindan başka her şeye kapatıyordu insanı. Beklenenin sesinden başkasına sağır, arananın sesinden ötesine kör ediyordu. Beklenen bekleyene ne denli yakın olursa olsun, zamanla üçüncü tekil şahsa, uzaklaştıkça daha beter saplanılan bir bataklığa dönüşüyordu. Derken varsa o, yoksa hiç kimse !