kadir

kadir
@Da_sien
"Birkaç hayat önceydi, belki de dün; zamanı karıştırdım. Fakat, henüz bıyığım beyazlamamıştı. Annemle yaşardım o vakitler. Sonra bir cenaze kaldırdım. O gece çok düşündüm. Bıyığım beyazladı. Hastanenin bahçesine çıktım. Sigara yaktım, güneşi söndürdüm. Gerek kalmamıştı ışıldamasına artık. Zaten renklerin hepsi koyulaşmıştı. En son ne zaman begonya gördüydüm ? En son ne zaman kokladıydım O'nu? Üzerine sinekler çullanan sokak köpeğini sevdim. 'sen de, ben de' dedim. Kaşlarını kaldırdı, yemek bekledi benden. Ama ben artık toktum merhamete. 'şairane bir mağlubiyet yaşadık.' yanına sokuldum köpeğin. Çok daha düşündüm, ruhum beyazladı."
Tatil planı hazırsa sıra okuma listenizde!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik. 💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
"insan kendi kendinin kefaretidir." Emil Michel Cioran
Nietzsche'ye göre ruh sağlığı yerinde olan bir insan, geriye bakıp bütün hayatını gözden geçirdikten sonra coşkuyla ayağa kalkıp "da capo" (baştan al anlamına gelen İtalyanca müzik terimi.) "Bir daha, bir daha! Tekrar en baştan!" Diye haykırabilmeli. Belki sonra şöyle fısıldardı zihindeki yılan "İn Nihil"; tıslar ve devam eder "Da capo, in nihil!"
"Dasein'ın yaşaması ve kendini tanıması bir ve aynı şeydir. " -(Emrah Günok Emrah Günok), Heidegger Felsefesinde Zamansallığın Göstereni Olarak Sıkıntı Kavramı, Kilikya Felsefe Dergisi 2016/2
Üzerindeki yıkıntıları temizledi önce. Sonra tökezlenerek kalktı. Çökmüş bir medeniyeti son bir kuvvetle omuzlarında taşıdığını anımsadı. Gözü toz bulutları arasından sıyrılarak ufukta uçuşan bedenleri ayrımsadı. Özlenecek ne çok anı vardı zamanın sınırında. paltosunun ceplerini yokladı, yarın uyanmak için bir umut aradı sırt çantasında. Nafile, özlem çoktan buharlaştırmıştı hevesi. Yeniden ufka baktı, özlenecek ne kadar çok alternatif son vardı.