İnsan bir zaman tüketicisidir. Üstelik bize ayrılan zaman oldukça sınırlıdır da.Ama yine de çoğumuz yapmak istediklerimizi sonsuza dek zamanımız varmışçasına erteleriz. Yaşamımız boyunca yitirdiğimiz bazı şeyleri yeniden elde edebilir ya da yerine başka şeyler koyabiliriz. Ama tükettiğimiz zamanı asla!
Reklam
Ama genelde ,yaşantıya dönüşmemiş bilgi gerçek bilgi değildir. Ya da Konfüçyüs'ün deyişiyle, "Bilmek uygulamaktır!"
Kendisine değer vermeyen insan başkalarının duygusal ihtiyaçlarını da algılamayaz.
Bir insanın kendisinde var olan düşmanca eğilimleri başkalarına mal etmesi biçiminde yaşanan bu duyguya alınganlık denir.
Ama çocuğa verilen bir şey yoksa,yitirecek şeyi de yoktur. Kimi çocuk verilmeyen sevgiyi günün birinde alabileceği umudunu yine de sürdürür,tüm gücüyle kendisini ana-babasına kabul ettirebilmek için çabalar ve kişiliğini geliştirmez. Kiminin ise hiç umudu yoktur. Ana babanın beklentilerine ve değerlerine karşıt düşen davranışlara başvurarak onları protesto eder ve hiç olmazsa bu yolda onların ilgisini çekmeye çalışır.
Reklam