"Bu yüzden acıya katlanırız. Bir amaç olduğuna inanırız. Göremediğimiz şeyler için umudumuz vardır. Her kayıpta bir ders, sevgide güç ve içimizde bedenlerimizin sınırlayamayacağı, henüz ortaya çıkmamış, muhteşem güzellik olduğunu inanırız."
"Başımıza neler geldiğini her zaman kontrol edemeyiz. Sakat bir beden ya da yaralı bir yüze sahip olup olmamayı.. Sevdiğimiz ve onlarsız yaşamak istemediğimiz insanları kaybedip kaybetmemeyi..."
"Bir resme renklerin bulanıklaşıp artık neye baktığını algılamayacak hale gelene kadar baktınız mı hiç? Ne görüntü vardı ne yüz ne de şekil.. Sadece renk, sadece boya anaforu..
Bence insanlar da böyledir. Onlara gerçekten baktığınızda mükemmel burnu, düzgün dişleri görmez olursunuz. Sivilce izlerini ya da çenedeki çukuru görmez gözleriniz. Bunlar bulanmaya başlar ve birden renkleri, deniz kabuğunun içindeki yaşamı görmeye başlarsınız ve güzellik yepyeni bir anlam kazanır."