Durun kalabalıklar, bu cadde çıkmaz sokak!
Haykırsam, kollarımı makas gibi açarak
Durun, durun bir dünya iniyor tepemizden
Çatırtılar geliyor karanlık kubbemizden..
Necip Fazıl Kısakürek
O gün bir kanlı şafak, gökten üflenen ateş; Birden, dağın sırtında atlılar belirecek. Atlılar put şehrine gediklerden girecek;
Bir şehir ki, orada insan ayak üstü leş!
Yalnız iman ve fikir; ne sevgili ne kardeş; Bir akıl gelecek ki, akıllar delirecek.
Ve bir devrim, evvelâ devrimi devirecek. Her şey birbirine denk, her şey birbirine eş.
Fertle toplum arası kalkacak artık güreş; Herkes tek tek sırtına toplumu bindirecek.
Gökler iki şakk olmuş haberi bildirecek
Müjdeler olsun size doğdu batmayan güneş!
“Çoxluğun səsi doğrudur” adlı şüarın xaricində geriyə sadəcə “Vicdan” qalır, ələlxüsus ondan da yoxsun deyillərsə. Çoxluğun kütlə psixologiyası adı altında qəbul etdiyi, hər hansı istənilən bir düşüncəyi heç bir fərd yalnız başına qarşı gələ bilməyəcəyinin fərqində olduğu üçün, bu fərdlərin iki seçənəyi qalır ya həqiqətlərə göz yumaraq o sürüyə daxil olmalıdırlar, ya da məntiqləri yaxud vicdanları daha üstün basdığından dolayı onlara ayaq uydura bilmədikləri üçün sürüdən amansızcasına təcrid ediləcəkdirlər, çünki o kütləyə daxil olan insanlar çox güclü bir şəkildə inanıldığı aydın şəkildə görünən bir şeyin gerçəkliyinə kor-koranə inanarlar, axı onlar üçün çoxluğun səsi doğrudur…