Damlaa
@Damla_a__
“Belki de her insan bedeni tamamlanmamış anlamlar mezarlığıydı.”
159 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
“İnsan sevinçlerini unutur da, acılarını hiçbir zaman unutmaz..."
Zamanımızın Bir Kahramanı Lermontov'un ilk ve tek romanıdır. Henüz 27 yaşındayken bir düelloda hayatını kaybeden Lermontov'un çok samimi bir kaleme sahip olduğu okuduğum her sayfada gördüm ve eğer yaşasaydı nasıl bir yazar olurdu, demekten kendimi alamadım.
Beş öykünün bir araya geldiği bir roman ama kronolojik ilerlemiyor.
Peçorin karakteri etrafında dönen eser Rus edebiyatının ilk psikolojik eseri aynı zamanda romantik ve realist eserler denilince verilen örneklerdendir.
Peçorini çok gaddar vurdum duymaz olarak yazıldıysa da aslında öyle olmadığını Peçorinin güncesi bölümünde anlıyorsunuz...
Büyük bir keyifle okudum ben. Tavsiye mi derseniz evet derim yeterince samimi ve akıcı bir romandır...
Şu notu da düşmeden geçemeyecem :)
Feministler bu kitabı okumaktan baya zorlanırlar ya da hiç okumazlar mı desem bilemedim :)
Hem kader diye bir şey varsa, neden özgür bir irade ve akıl verilmiş bize neden hareketlerimizin hesabını vermek zorundayız?
Anladım ki kaybolmuş mutluluğun peşinden koşmak faydasız, saçma bir şey.
Belki yarın öleceğim!.. Dünyada beni tam olarak anlamış hiçbir yaratık kalmayacak. Bazıları beni olduğumdan kötü bazıları olduğumdan iyi sanır. Bazıları iyi bir adamdı, öbürleri, rezilin tekiydi, diyecekler. İkisi de yanlış olacak. Böyleyken yaşamaya değer mi zaten? Yine de insan yaşıyor – merak yüzünden. Yeni bir şeyler bekleyip duruyor... Saçma, sinir bozucu bir durum!