Damla

Damla
@Damlais
Kırmızı zevkin, siyah acının rengi. Ben ikisiyle de boyadım zihnimi...
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Hiçbir insanın tamamen dürüst olamayacağını bilecek kadar tanıyordum kendimi.
Dünyada yardım istenecek kimse yoktu. Hiçbir zaman da olmamıştı. Gönüllü yardım kuruluşları doyuruyordu belki birkaç yüz bin kişiyi, ama duyabiliyor muydu, karnını bayat yemeklerle doldurduğu insanların haykırışlarını?
Ben de unutursam kendimi, kim hatırlayabilirdi ki ?
Kaldırımlar güzel.Ama bir de üzerinde yürüyen şu insanlar olmasa.