Büşra
@Darkfuture
Daha önce de karanlıkta yaşamış ve yolumu öfkemin aydınlığında bulmuştum. Gitmek istiyordum. Yıllar önce olduğu gibi. Yok olmak. Kelimelerini içtiğim büyük şairlerin '' Kaybolup gitti '' cümlesiyle biten hayat hikayelerine benzer biçimde yok olmak istiyordum...
Reklam
Tabii ki bir günde olmadı bütün bunlar. Bir günde terk etmedim kahramanımı. Bir günde kırılmadı hayallerim Bir günde vazgeçmedim, Mustafa Kemal' den...
Özgürlük buydu! Kötü olduğunu unutabilmek. Gaddarlığını unutabilmek...
Söyledikleri bir yerde yazıyormuş gibi, konuşmasındaki virgülleri, noktaları görüyordum. Kelimelerinin arasındaki boşlukları. Gülümsüyordum. O gülümsediği için Gülümseyerek konuştuğu için. Sakinleşiyordum. O sakin olduğu için. Artık korkmuyordum. O bana '' Korkma '' dediği için. '' Üşüme! '' diyen bir annenin sözünü dinler gibi. '' Olur , üşümem '' diyordum. '' Gerekirse donarak ölürüm ama üşümem! ''
Hırıltının ne olduğunu soruyordun. Hayattır. Ölüm ölümse, hırıltı hayattır. Hırladığın sürece hayattasın ! Hırladığın kadar ...
Reklam