Platon, Satürn'ün yönetimindeki Altın Çağ'ı betimlerken o devirdeki insanların başlıca üstünlükler arasında hayvanlarla olan iletişimlerini sayar. İnsanlar, hayvanlar hakkında bilgi edinirken bu yolla çok daha mükemmel bir akla ve bilgeliğe erişiyor. Bu da bizim şimdi becerebildiğimizden çok daha mutlu bir yaşam sürmesini sağlıyordu.
Üstelik hayvanlar şu açıdan da daha soyludur insanlardan: Hiç yüreği yetmediği için bir aslanın başka bir aslana, bir atın başka bir ata kölelik ettiği görülmemiştir.
Yaşamdan duyulan tatminle ilgili göstergeler Gayri Safi Milli Hasıla (GSMH) düzeyine büyük ölçüde paralel olarak yükselmesine rağmen, söz konusu göstergeler yalnızca yokluk ve yoksulluğun temel, ''yaşamsal'' ihtiyaçların doyumuna imkan sağladığı noktaya kadar önemli ölçüde yükselir ve zenginlikte daha sonraki artışlarla birlikte tırmanış durur ya da sert bir biçimde duraksamaya meyleder.