Hz. Ali'nin karşısında yer alanları tenkit ve tekfir eden Şîa, fitne yıllarında uzleti tercih edip ilimle iștigâl eden Ebû Hureyre'yi de sıkı bir şekilde eleştirmiş; onu, Emevî ve Muâviye yanlısı olmakla ithâm etmiştir. Şîa'nın Ebû Hureyre'yi reddetmesinin arka planında, en çok hadis rivâyet eden sahâbî olmasına rağmen, Hz. Ali'nin imâmetine dâir tek bir rivâyetinin olmaması vardır. Onu, adil kabul et-meleri durumunda kendileriyle çelişki içinde olacaklarını düşünmüş ve "Madem Ebû Hureyre tek başına bir hadis mecmuasıdır, o takdirde niçin imanın esaslarından biri kabul ettiğiniz imâmetin Ali'ye tahsisi noktasında hiç rivâyeti yoktur?" nev'inden bir çeldirme ile Şia'ya yöneltilecek muhtemel itirazın önünü kapatmaya çalışmışlardır.