Bütün kitap boyunca sinirimden çatladım durdum ...nasıl yaa.. nasıl yapabilir bunu... nasıl bu kadar kör olabilirler... farketmezler bu adamın hırsını ve oyunlarını dedim... ve dönüp baktığımda kendi hayatıma ,o başkan karakterinde ne kadar çok insan varmış etrafimda dedim... :(
Ben sesimi çıkarmadım çünkü son aylarda yaşadıklarım bana bir şeyi aklımdan hiç çıkmayan bir hayat dersi olarak ogretmisti..
''Ne yaparsan yap ama adalilarin rüyalarını çalmaya kalkma. Bir umuda bağlanmak isteyen komşularına bunun yalan olduğunu söyleme ,kimseyi gerçekçi olmaya çağırma. Çünkü bunalan insanların yalan bile olsa bir umuda sığınma ihtiyaçları, gerçeği söyleyenlerden nefret etmesine yol açıyor. Aradan bir süre geçip haklı çıksan bile bir şey ifade etmiyor bu.. Çünkü o zamana kadar başlangıçtaki koşulları unutmuş oluyorlar...''